07 april 2017
Volgens de directeur van de dienst Modernisering van descholen
in de provincie Teheran zijn er
bijna 1.000 bouwvallige, onveilige scholen in de
provincie, d.w.z. 25-30 procent van
de totale onderwijssector.
De onderwijsfunctionaris van het regime verklaarde
dat minstens drie miljard toman nodig zouden zijn om een verouderde
school te renoveren, wat duidelijk maakt dat het praktisch onmogelijk
is de financiële middelen vrij te maken om zo’n duizend scholen te
moderniseren.
Deze scholen zijn gemiddeld 35-40 jaar oud, sommige zelfs
nog ouder, en zijn nog steeds in gebruik, ondanks het feit dat ze niet aan
de standaardvereisten voldoen en zich in
eenkritieke, onbruikbare staat bevinden.
(Officiële Khabar-TV, 4 april)
Verder heeft het hoofd van de nationale dienst Modernisering van de
scholen melding gemaakt van 164.000 klaslokalen in het hele land die
gerenoveerd zouden moeten worden. (Staatsnieuwsagentschap ISNA,
31 maart 2017)
Het Tasnim-nieuwsagentschap citeert het hoofd van
het ‘Iraanse sponsor-verbond van Schoolbouwers’: “de
bouwvallige scholen vormen een gevaar voor miljoenen
scholieren.” (Officieel Tasnim-nieuwsagentschap, 24 maart2016)
Voeg daarbij ook nog het feit dat niet alle scholieren de mogelijkheid
hebben om aan gewone scholen te studeren. Een vrij groot deel
van de scholieren is gedwongen in ‘semi-permanente klaslokalen’, die
verre van veilig zijn, te studeren.
Kanaal vijf van de staatstelevisie berichtte onlangs over een school
in het dorp Yousefkal in de provincie Sardasht, waar
de scholieren geconfronteerd werden met een ontplofte centrale verwarming, en
dat amper een uur vóór het begin van de lessen. Het bericht meldde
verder dat er veel semi-permanenteklaslokalen zijn in het land, die
dus ver afstaan van de onderwijsstandaarden.
De bouwvallige scholen en de
krappe onderwijsaccomodatiesvormen niet alleen een gevaar voor het leven
van de scholieren, maar schaden ook hun leermogelijkheden.
In dit verband ook citeert de website van het ‘uitvoerend
hoofdkwartier van het Imam-regime’ het hoofd van
de ‘East-Azerbaijan School Modernization Task Force’: “een
paardagen geleden bezocht ik een 1.700 m2 grote school
nabijTabriz, waar 530 scholieren les kregen in banken die tot vlakbij
het schoolbord stonden. Deze omstandigheden
ondermijnen zowel scholieren als leraren en halen het
leerniveau duidelijk naar beneden omdat er te weinig ruimte is voor een
klaslokaal, waardoor alles ver onder de stadaarden blijft.”
Zo wordt ook duidelijk dat bouwvallige scholen niet beperkt
blijven tot bepaalde steden of provincies, maar overal in het land
voorkomen.
Als in provincies als Teheran,
West- en Oost-Aserbeidjan al dergelijke omstandigheden
voorkomen, dan is makkelijk te voorspellen hoe deplorabel de toestand
van scholen in afgelegen, armere provincies als Sistan en Baloetsjistan moet
zijn.
Ondanks dergelijke gevaarlijke omstandigheden heeft het regime er
echter niets aan gedaan. Omdat van jaar tot jaar meer gelden
vrijgemaakt moeten worden voor veiligheidsdiensten als
de Revolutionaire Garde enordehandhavingseenheden, blijft het
onderwijsbudget zo laag dat 98 procent ervan besteed wordt
aan onderwijsssalarissen, zoals regimefunctionarissen ook toegeven.
De voormalige Afgevaardigd Onderwijsminister verklaarde in een
interview met het Quds Force’s Tasnim-nieuwsagentschap
dat 2017 een zwaar jaar voor het ministerie zou worden.
“Het Onderwijsministerie zou in 2017 33 duizend miljard aan zijn
personeel moeten uitbetalen. Dit betekent dat er ook dit jaar
een tekort aan financiële middelen zal ontstaan.”
De regimefunctionaris voegde eraan toe dat
het budget voor 2016 ook al niet de uitgaven van het
ministerie dekte. “Als het Onderwijsministerie per maand
gemiddeld 2.500 miljardtoman aan zijn personeel
uitbetaalt, zal het de nieuwjaarsbonus niet kunnen
betalen, wat dus op een verborgen deficit neerkomt. Indien
de noodzakelijke financiële middelen niet in de staatsbegroting aan het
onderwijsministerie worden toegewezen, dan betekent dit dat
de schoolhoofden zullen gedwongen worden kosten op de gezinnen te
verhalen, waarmee gezinnen dus openbare scholengaan onderhouden.” (Officieel Tasnim-nieuwsagentschap, 5
december 2016)
De werkelijkheid is dat de hoop dat
het regime het probleem van
bouwvallige scholen zou aanpakken, erg onrealistisch is, omdat
het bij de geldende corruptie en plunderingen
door het regime irrelevant blijft, terwijl het gevaar
voor miljoenen in bouwvallige scholen
studerende scholieren totaal onbelangrijk gevonden wordt.
